Neil Gaiman to mistrz w swoim fachu. Twórca o prawdziwie rzemieślniczym rodowodzie, który z niczego jest w stanie stworzyć atrakcyjną, uniwersalną opowieść, która trafi do każdego. Wydawnictwo Egmont przygotowało dla swoich czytelników wyjątkowy zbiór opowieści, nowelek i miniatur, autora kultowego Sandmana.
„Historie Prawdopodobne” zadebiutowały na początku jako opowiadania, które Gaiman przełożył na język telewizji i tak w 2017 roku trafiły w formie antologii do amerykańskiej streamingowej tv o nazwie Shudder, pod tym samym tytułem.
„Historie Prawdopodobne” w formie komiksowej to zbiór opowieści utrzymanych w różnej konwencji, od opowieści o duchach, zamieszkiwanych przez diabła domach w lesie czy pasożycie, który przejmuje umysł swojego żywiciela. Opowieści są narysowane różnymi stylami. Są tu bardziej ponure i przytłaczające klimaty w postaci znakomitych kawałków jak Hainlainowskie „Poczucie obcości”, Karmiący i Karmieni” czy „Pora Zamykania”, których puenta, drepcze nam po głowie jeszcze jakiś czas po ich lekturze. Są też i pełne czarnego humoru i ironii jak „Dzień, w którym przybyły spodki” narysowany przez Paula Chadwicka.
Przechodząc przez te mikroopowieści, trafiamy na historię „Tylko kolejny koniec świata”, bajecznie zilustrowaną przez P.Craig Russela( znanego m.im. z adaptacji Koraliny). Fani Lovecraftowych kliimatów, odnajdą tu coś dla siebie. Akcja opowieści rozgrywa się w niesławnym miasteczku Innsmouth, wyjętym z uniwersum Lovecrafta. Główny bohater to Lawrence Talbot – za dnia zwyczajny facet, zaś po zmroku wilkołak, któremu przyjdzie zmierzyć się z wyznawcami Przedwiecznych istot, zamieszkujących dno oceanu.
Kolejne motywy ze świata samotnika z Providence odnajdziemy w komiksie zatytułowanym „Studium w Szmaragdzie”, który jest czarnym koniem całego zbioru. Znakomicie rozrysowana historia przez Rafaela Albuquerque, którego uwielbiam za „Amerykańskiego Wampira” to prawdziwa perełka.
„Historie prawdopodobne” to opowieści przekazywane z ust do ust, gdzieś między szeptami w szkolnej szatni, barze czy przy ognisku w lesie. Opowieści niepokojące, czasem pełne wisielczego humoru, jednak każda z nich ma moc oddziaływania dzięki świetnym scenariuszom i jeszcze lepszym rysunkom.
Dodaj komentarz